Mason Wartman, bu hayatta nadir karşılaşabileceğiniz türde insanlardan. Çünkü o, ihtiyacı olanlara karşılıksız yardım sunmayı, ay başında eline geçecek bol sıfırlı bir maaşa tercih etmiş.
Wartman, Aralık 2013′te gayet güzel bir gelire sahip olduğu ve konforlu bir yaşam sürdürmesine olanak sağlayan Wall Street’teki bankacılık işinden ayrılıp doğduğu şehir olan Philadelphia‘ya dönmeye karar verir.
O sırada yaşı 26’dır. Amacı binlerce evsiz insanın karnını doyururken, aynı zamanda da kendi ayakları üzerinde durabilen bir pizzacı açmaktır. Ve öyle de yapar. Dükkanın adı ‘Rosa’s Fresh Pizza’ olur. Rosa, Mason’un annesinin adıdır.
Olaylar hızlı bir biçimde gelişir ve Wartman’in 1 dolara sattığı enfes lezzette ve tazelikteki pizzalar kısa sürede ünlenir. Ve mekan tıpkı Wartman’in hayal ettiği gibi evsizlerin uğrak yeri olur. Ancak asıl öykü henüz başlamamıştır…
Wartman New York’dan ilham alır..
Wartman 1 dolara pizza konseptiyle ilk kez New York’ta tanışır. Ve çok etkilenir. Aynı şeyi doğduğu şehirde yapmak için fırsat kollamaya başlar. Ne de olsa evsizler sadece New York’a özgü bir gerçeklik değildir. Doğru zamanın geldiğini düşündüğünde, Wallstreet’deki işinden istifa eder. Sonrasında ise Philadelphia’daki dükkanı açar.
Asıl hikaye şöyle başlar:
Dükkana gelen bir müşteri, aldığı pizzanın parasını öderken Wartman’a fazladan 1 dolar verir. Ve Wartman’e, bu parayı kapıdan girecek ilk evsize bir dilim pizza vermesi için bıraktığını söyler.
Bunun üzerine Wartman bir yapışkan kağıda gülen surat çizip duvara yapıştırır. Bu eylemi, ihtiyacı olan birine vereceği bedava pizza dilimini unutmamak için gerçekleştirir. Ancak bu davranış aklına “İlerisi için öde“ fikrini getirir. Ancak bu fikri Wartman’e hiç ummadığı bir dünyanın da kapılarını aralar.
Fısıltı Gazetesinin Etkisi
İleri ki günlerde işin büyük kısmını fısıltı gazetesi halleder. Ve haber hızla tüm kente yayılır. Wartman’in fikri sayesinde geçtiğimiz birkaç ay içinde 8300 dilim pizza bağışlanır. Günlük ortalama 30-40 dilim civarındadır. Dükkanın duvarlarıysa rengarenk yapışkan kağıtlarla doludur.
Bağış yapan ve bağıştan faydalanan insanlar bu şekilde birbirlerini tanımadan bile olsa iletişim kurabilmektedirler. Dahası, kendilerine ve ne hissettiklerine dair şeyleri de paylaşmaktadırlar. Duvar ayrıca teşekkür ifadeleriyle dolar.
Ellen degeneres’in programına konuk olur..
Wartman’in duyarlılığı ve temsil ettiği değerler tüm Amerika’nın dikkatini çeker. Elbette medyanın da… Wartman’i programına konuk olarak çağıran ilk büyük isim Ellen Degeneres olur. Ve Wartman’ın amacına, canlı yayında 10 bin dolarlık bir çek bağışlayarak katkı yapar.
Wartman yoluna sağlam adımlarla devam eder..
Ancak Wartman sırtını medyaya dayamanın ne denli yanıltıcı olabileceğinin farkındadır. Faydalanır ama hayallere kapılmaz. Çünkü o, sabun köpüğü gibi kısa süreli bir popülarite yerine, daha köklü ve kalıcı bir sistemi inşa etmenin peşindedir. Ve böylece aklına yeni fikirler gelir.
Wartman, İlk etapta 7 dolara satılabilecek Rosa’s logolu t-shirtler ürettirir. Bu t-shirtleri alanlar aynı zamanda 7 dilim pizza bağışlamış olacaktır. Bu fikir de tutar.
Wartman’in hayali gerçeğe dönüşür!
Wartman’in insanlara yardım etmek hayali artık kusursuzca işleyen dinamik bir yapıya dönüşmüştür. Philadelphia kenti insanları onun temiz amacına sahip çıkarak, gereken mesajı tüm Amerika’ya verirler. “Evsizler sahipsiz değildir!”
Rosa’s duvarlarından çarpıcı notlar:
“Rosa’s’a bağış yapan herkese teşekkür etmek istiyorum. Bu, bana her gün yemek yiyebileceğim bir yer ve ayaklarım üzerinde durabilme fırsatı sağladı. Yarın yeni bir işe başlıyorum! Herkes dünyanın değişmesini istiyor ama bunun olması için kendimizi değiştirmemiz gerekiyor. Ve Rosa’s bunun bir örneği ve mükemmel bir fikir. Teşekkür ederim.”
Mark’ın Notu:
Merhaba, benim adım Mark. Ben 6. bölge ve Vine köprüleri altında yaşayan evsiz biriyim. Herkese tüm bağışları için teşekkür etmek istiyorum. Gerçekten yardımcı oluyor. Teşekkür ederim!!
Evsiz Birinin Tabağa Yazdığı Not:
“Tanrı seni korusun. Senin sayende bu tabağı yedim. Bütün gün yediğim tek şey buydu. Ben evsiz bir gaziyim. İnsanlar yardım istediğimde bana kaba davrandılar. ‘Rosa’s’da bana içtenlikli bir saygıyla davranılıyor. Gerçek bir nimet. Teşekkür ederim.”
Teşekkürler Mason Wartman!
Hayatın, salt maddi ihtiraslar anlamına gelmediğini herkese gösterdiğin için sana minnettarız. Üstelik böyle bir amaç uğruna; zengin bir insan olmadığın halde, risk alarak bir işletme kurduğun için, sen bir kahramansın!
Müşteriden kalan patates artıklarıyla aç karnını doyurmaya çalışan zavallı bir çocuğun dayak yediği bir ülkede, senin gibi insanlara ne denli ihtiyacımız olduğunu gösterdiğin için tekrar tekrar teşekkürler, Mason Wartman!
0 yorum:
Yorum Gönder